Trening personalny – co składa się na jego cenę?

Trening personalny – co składa się na jego cenę?

Trening personalny jest coraz bardziej popularny – każdy chce przecież mieć motywację u boku i pewność, że ćwiczenia wykonywane są w sposób dopasowany do swoich możliwości. Często słyszy się, że treningi personalne są jednak zbyt drogie, więc pozwolić sobie na nie mogą tylko nieliczni. Jak to jest z tymi cenami? Podpowiadamy, na jaki trening warto wydać pieniądze i co ma wpływ na jego koszt.

Trener trenerowi nierówny

Ceny treningów personalnych są bardzo różne – stawka jest godzinowa i zwykle zawiera się w przedziale od 50 do nawet kilkuset złotych. Skąd taka rozbieżność? Wpływ na cenę treningu ma wiele czynników. Wszystko zależy tak naprawdę od indywidualnych ustaleń, długości współpracy, ale przede wszystkim – od wiedzy i umiejętności trenera. Bo kwalifikacje dobrego trenera osobistego to nie tylko wiedza na temat ćwiczeń na siłowni. Powinien znać wiele innych metod treningowych, a przede wszystkim mieć dużą wiedzę z zakresu anatomii człowieka, biomechaniki, fizjologii wysiłku czy zdrowego odżywiania. Trening personalny i jego cena składa się nie tylko z tego, co widzisz na sali podczas ćwiczeń, ale również z wiedzy teoretycznej na tematy powiązane, która została zdobyta przez trenera na warsztatach, kursach i szkoleniach.

Zdrowie jest najważniejsze

Myślałeś kiedyś nad tym, ile pieniędzy wydajesz na wizyty u lekarza i różnego rodzaju lekarstwa? No właśnie, a przecież wystarczy zapisać się na trening personalny, by uniknąć częstych odwiedzin u doktora i w aptece! Po to stworzono coś takiego jak treningi z trenerem personalnym, by zapobiec pogarszaniu się stanu zdrowia. Bo nie tylko o kondycję i dobre samopoczucie chodzi, ale przede wszystkim o zdrowie. Zastanów się więc, ile warte jest dla Ciebie Twoje zdrowie i czy nie wolałbyś następnym razem spotkać się z trenerem personalnym na siłowni zamiast ze specjalistą w gabinecie lekarskim.

Artykuł został opracowany we współpracy z BodyMindExperts – doświadczonymi trenerami personalnymi.

Skuteczność działania kinesiotapingu

Skuteczność działania kinesiotapingu

Kinesiotaping, inaczej plastrowanie dynamiczne, to naturalna, innowacyjna metoda fizjoterapeutyczna, zyskująca wciąż na popularności. Jej twórcą jest japoński chiropraktyk Kenzo Kase, który począwszy od lat 70. ubiegłego wieku wdrażał ją przede wszystkim jako skuteczny sposób na zwalczanie bólu i obrzęku wśród zawodników sumo. W rzeczywistości działanie kinesiotapingu jest o wiele szersze, a sama metoda polega na plastrowaniu określonych partii ciała specjalistycznymi taśmami.

Jak to działa?

Taśmy kinezjologiczne wykonane są w głównej mierze z bawełny i niewielkiego dodatku np. spandeksu, który zapewnia im prawidłową sprężystość. Sam materiał swoją gęstością i ciężarem przypomina naturalną skórę, dzięki temu doskonale z nią „współpracuje”. Za sprawą kleju akrylowego plaster utrzymuje się na skórze nawet do kilku dni. W zależności od miejsca aplikacji jest on odpowiednio przycinany na kształt litery X, Y lub I. Naklejenie taśmy we właściwy sposób wpływa na regulację napięcia mięśniowego w miejscu aplikacji, poprawiając wydolność mięśni oraz ogólny zakres ruchu. Kinesiotaping doskonale łagodzi ból i obrzęk, ponieważ plastry delikatnie unoszą skórę niwelując w ten sposób ucisk oraz usprawniając krążenie krwi i limfy.

Praktyczne zastosowanie

Zastosowanie kinesiotapingu jest bardzo szerokie. Głównie wykorzystuje się go w leczeniu schorzeń układu kostno-stawowego i mięśniowego, m.in. bólów kręgosłupa, barków, kolan, nadgarstka, w zapaleniu ścięgien i stawów, a ponadto we wszelkiego rodzaju urazach mechanicznych. Taśmy kinezjologiczne przynoszą także dobre skutki w leczeniu wad postawy, kłopotach z prawidłowym utrzymaniem równowagi oraz leczeniu rozstępów, obrzęków, siniaków i blizn. Metoda ta często wykorzystywana jest jako wspomagająca leczenie zaburzeń neurologicznych czy ginekologicznych. Wielu sportowców wykorzystuje na co dzień plastrowanie dynamiczne celem podniesienia ogólnej sprawności oraz wydolności mięśni.

Bezpieczeństwo stosowania

Taping jest metodą w pełni bezpieczną. Mogą stosować ją wszyscy, bez względu na stan zdrowia i wiek, także kobiety w ciąży. Plastry można aplikować samodzielnie. Należy wówczas pamiętać aby skóra była dokładnie oczyszczona oraz sucha. Jeśli jednak mamy do czynienia z tapingiem po raz pierwszy warto udać się do wykwalifikowanego fizjoterapeuty (więcej na www.damian.pl). Znając diagnozę zaaplikuje on plaster we właściwy, konkretny sposób, ponieważ istnieją różne techniki oklejania i dobiera się je odpowiednio w zależności od wskazań i schorzenia.

 

Jak ćwiczyć na masę mięśniową i rzeźbę?

Jak ćwiczyć na masę mięśniową i rzeźbę?

Dla osób aktywnie kształtujących swoją sylwetkę istotna jest relacja masy do rzeźby. Badaniom poddano wpływ, jaki ma stosowanie diety bogatej w węglowodany, o podwyższonej kaloryczności. W ich wyniku osiągnięto wniosek iż przyswajanie dużej ilości węglowodanów zmierza do nadmiernej obecności insuliny w krwi, co jest ściśle związane ze zwiększeniem ciśnienia osmotycznego. Podwyższone ciśnienie jest bezpośrednim efektem zwiększania ilości składników energetycznych, wody oraz aminokwasów w komórkach – wyższe ciśnienie wywołuje reakcję w postaci zgrubiania się ścian komórek.

Zwiększeniu ulegają również naczynia krwionośne, przez co mięśnie stają się bardziej wyraziste. Jest to efekt pożądany, lepiej jednak uzyskiwać go utrzymując ilość insuliny na niższym poziomie oraz bez konieczności spożywania tak dużej ilości węglowodanów. Nagłe ograniczenie dostarczanych węglowodanów (spadające poniżej zalecanych norm) jednak uruchomi obronną reakcję organizmu, dostarczając wysoką ilość anabolicznych hormonów (przede wszystkim hormonu IGF-1 i hormonu wzrostu), choć obniży się poziom insuliny. Cechą wspólną obu hormonów jest przejmowanie działania insuliny, wskutek czego część zostawianych przez nią aminokwasów przeniesiona będzie do środka komórek, ze względu na aktywność anabolicznych hormonów uruchomiony natomiast zostanie proces rozrastania się mięśni.

mass_extreme_300x250_2Obserwacja tych procesów zainspirowała specjalistów do wykorzystania realizujących się procesów biochemicznych w ramach odpowiedniej diety. W ten sposób opracowano plan węglowodanowej diety cyklicznej, w której ilość dostarczanych do organizmu węglowodanów jest zmienna. Na etapie powiększania masy mięśniowej, stosując się do reguł diety wysokokalorycznej i dostarczając do organizmu każdego dnia 3500 kcal, przy zmianie diety na dietę cykliczną stosuje się dwutygodniowe cykle, w każdym z nich spożywa się inną ilość węglowodanów zmienną o 500 kcal. W pierwszych dwóch tygodniach dostarcza się 2750 kcal, w trzecim i czwartym o 500 kcal więcej, w piątym i szóstym tygodniu jest to 2250 kcal, w 7 i 8 znów 2750 kca. Cykl taki można powtarzać dalej.
Ilość spożywanych kalorii uległa tu obniżeniu, dzięki czemu tkanka tłuszczowa zmniejsza swoją objętość, jednocześnie taka metoda obniżenia ilości kalorii nie zagraża traceniem utworzonej już masy mięśniowej.

Jak prawidłowo ćwiczyć na masę mięśniową i rzeźbę?

Standardowy trening aerobowy opiera się na sesjach niezbyt intensywnych, lecz wydłużonych, co jest ryzykowne w stosunku do utrzymania bieżącej ilości masy mięśniowej, jest to bowiem droga do wywołania katabolicznego stanu organizmu.
Stan ten jest do uniknięcia poprzez obniżenie czasu trwania treningu aerobowego, lecz w ten sposób tkanka tłuszczowa będzie spalać się w mniej skuteczny sposób. Pozornie mogłoby się wydawać, że jest to zamknięte koło, albo spalanie, albo wydzielanie kortyzolu, jednak udało się opracować dodatkowe, lepsze rozwiązanie, w postaci bardzo intensywnego, wydolnościowego treningu interwałowego.

Jest to dobry trening także dla tych, którzy nie mają zbyt wiele czasu, sesje treningowe odbywają się rzadziej niż dla innych aktywności, krótsza jest też każda sesja, liczy ona jedynie dwadzieścia minut. Krótszy jest więc łączny tygodniowy czas trenowania, przez co masa mięśniowa się utrzymuje, a tkanka tłuszczowa poddawana jest spalaniu i nie zachodzą większe stany kataboliczne. Trening nazywa się interwałowym, co oznacza, że momentami pracuje się w spokojniejszym rytmie, pomiędzy tymi chwilami następuje natomiast intensywne wzmocnienie trybu ćwiczeń.

Na początku stosowania takiego treningu proponuje się stosowanie intensywnych ćwiczeń przez minutę, po czym ćwiczy się wolniej przez 3 minuty. Trenując interwałowo można korzystać z wszelkich urządzeń, wykorzystywanych do ćwiczeń aerobowych, a więc np. z roweru czy bieżni, można też wykorzystać worek bokserski. Efekty w takich treningach uzyskuje się gdy sesje treningowe po 20 minut powtarza się przynajmniej przez trzy dni w tygodniu, zaleca się by były to dni inne niż te, gdy wykonuje się trening siłowy. Dobrze rozpisać sobie w które dni będzie wykonywać się które ćwiczenia, przypisując trening siłowy na przykład na poniedziałek, wtorek, czwartek i sobotę, a na środę, piątek oraz niedzielę zaplanować sobie treningi interwałowe.

W ramach regularnego wykonywania ćwiczeń interwałowych będzie się zauważać poprawę w zakresie wydolności – wraz z tym, należy stosować większą intensywność ćwiczeń, czyli zmieniać rozkład ćwiczeń, wprawieni amatorzy sportu często ćwiczą w zmianach minutowych, czyli jedną minutę spokojniejszego rytmu przeplatają jedną minutę intensywnego ruchu.

Wykonywanie ćwiczeń interwałowych odradzane jest w porze porannej, bez spożycia żadnego posiłku, gdyż po kilku godzinach bez jedzenia organizm jest już w katabolicznm stanie. Zalecany jest sposób żywienia analogiczny do siłowych treningów, pamiętając by podczas sesji wypić ¾ litra wody.

Są to dwa nowe aspekty dotyczące treningu oraz odżywiania, dzięki stosowaniu których można przez wszystkie miesiące w roku cieszyć się obecnością masy mięśniowej, przy możliwie niskiej zawartości tłuszczu.

Ćwiczenia siłowe

Serie kombinowane
Przedstawiona tu metoda jest określana przez jednych jako serie kombinowane, przez innych jako serie dopalające – są to równoznaczne pojęcia. Obejmują one serie ćwiczeń z niewielką ilością powtórzeń, mających siłowy charakter, po których następuje pojedyncza sesja wydłużona, z zastosowaniem mniejszego obciążenia.

Wypracowaniu takiej metody towarzyszyło przeprowadzenie rzetelnych testów dzięki którym dowiedziono, że metoda ta z uwagi m.in. na zachodzący okresowo wzrost stężenia w krwi hormonu wzrostu, skutkuje w mięśniach wzrostem syntezy białka.

Pewnym paradoksalnym wspomaganiem mogą się cieszyć ludzie z chorobami płuc. Miewają oni okresowe niedokrwienie mięśni, które wiąże się z wyższym nasyceniem metabolitów w krwi, wynikającym z mniejszej ilości dostarczanego tlenu. Podczas testów przeprowadzanych z udziałem osób chorych na schorzenia płucne okazało się, że zachodzi u nich adekwatnie silniejsze pogrubianie włókien oraz przyrost liczebny włókien mięśniowych szybko się kurczących.

Obserwacje te przeniesiono do opracowania ćwiczeń dla ludzi zdrowych. Określono kilka serii dla osób stosujących ćwiczenia siłowe, polegających na ruchach wykonywanych w odpowiednim kącie, co poprawia skuteczność oddziaływania na mięśnie oraz separację partii mięśniowych. Ćwiczenia przeprowadza się przy obciążeniu dochodzących do 65 procent MPP.

Modelowy zestaw ćwiczeń na uda

Sesję wykonuje się po przeprowadzeniu dobrej rozgrzewki. Można zacząć od przysiadów wykonywanych ze sztangą na wyższej partii klatki piersiowej lub na wysokości mięśni czworobocznych. Wykonuje się tu pięć serii ze spadającą ilością powtórzeń, czyli od pięciu do jednego, i przy sporym obciążeniu. Kiedy zrealizuje się serwie, obciążenie z piątej serii zmniejsza się do 50% i dalsza realizowana seria ma przynajmniej 25 powtórzeń, po których, po 3 minutowym czasie na odpoczynek, robi się serię trzech ćwiczeń, tzn. wyprostów nóg z pozycji siedzącej, wykonuje się tu 15 powtórzeń, oprócz tego 10 powtórzeń hack-przysiadów i 10 powtórzeń wypychania ciężaru z zastosowaniem suwnicy skośnej. Wykonanie pierwszej partii ćwiczeń kończy się dziesięciosekundowym odpoczynkiem, po którym przechodzi się do drugiej partii ćwiczeń, znów ma się dziesięć sekund na odpoczynek, by zakończyć serię trzecim ćwiczeniem. Cała seria kończy się dwuminutowym odpoczynkiem, po którym realizuje się drugą serię, odpoczywa dwie minuty, a po tym przechodzi do trzeciej serii ćwiczeń.

Po trzech seriach przypada trzyminutowy czas odpoczynku, by przejść po nim do kolejnych trzech tak zwanych wielkich serii. Każda seria składa się z trzech ćwiczeń, należą do nich półmostki wykonywane aż do zmęczenia, 15 powtórzeń podnoszenia podudzia z wykorzystaniem przyrządu do treningu dwugłowego mięśnia uda oraz 8 powtórzeń stosowania martwego ciągu na prostych nogach. Serie te wykonuje się tak samo jak ćwiczenia realizowane we wcześniejszej wielkiej serii.

Adekwatne zestawy ćwiczeń przygotowuje się do stosowania w kolejnych dniach. Plany te obejmują ćwiczenia angażujące bicepsy i tricepsy, mięśnie naramienne i mięśnie klatki piersiowej oraz mięśnie brzucha i mięśnie grzbietu.

Skutki treningu

Ostateczne efekty uzależnione są od indywidualnych kryteriów i tendencji, obejmujących w dużej mierze rodzaj ukształtowania fizycznego sylwetki oraz czynniki genetyczne. Dzięki stosowaniu przedstawionej metody można na okrągło cieszyć się tkanką mięśniową i małą zawartością tkanki tłuszczowej, a tym samym korzystnym wyglądem. To jak ćwiczyć na masę i rzeźbę jednocześnie przy rzetelnym treningu jest możliwe i zdecydowanie skuteczne.  Korzystnym skutkiem jest także zauważalna separacja mięśniowa.

Jak zapobiegać urazom sportowym?

Jak zapobiegać urazom sportowym?

Sport to zdrowie. To znane od lat powiedzenie nadal nie straciło na aktualności.

Sport pozwala utrzymać ciało w dobrej kondycji, wysiłek fizyczny dotlenia organizm i pozwala lepiej odżywić każdą komórkę ciała, sprawia, że czujemy się młodsi i zdrowsi a zastrzyk endorfin, serotoniny i dopaminy do krwi po zakończonym treningu to dodatkowy atut uprawiania sportu. Jednak niemal w każdej dziedzinie nie obejdzie się bez urazów a np. aktywność fizyczna osób starszych jest dla nich wyjątkowo zbawienna lecz także ryzykowna. Poniżej przedstawiamy kilka pomocnych wskazówek jak się przed nimi skutecznie obronić.

Ryzyko wystąpienia kontuzji

Wszystkie dyscypliny i rodzaje aktywności sportowej niosą ze sobą ryzyko wystąpienia kontuzji, obrażeń i urazów. Generalnie im więcej kontaktu ze sportem tym większe ryzyko urazu. Większość kontuzji sportowych związana jest z urazami więzadeł, mięśni (naciągnięcia, naderwania) bądź kości (złamania). Wszystkie te obrażenia spowodowane są nieprawidłowymi obciążeniami bądź ułożeniem ścięgien, stawów, kości i mięśni. Mimo to uprawianie sportu niesie ze sobą więcej zalet, ale trzeba przestrzegać kilku prostych zasad, aby uchronić się przed niechcianymi kontuzjami. Aktywność fizyczna osób starszych niesie za sobą również ryzyko powstawania szeregu kontuzji które z racji wieku mają dużo większe ryzko wystąpienia przy nieodpowiednio dobranych ćwiczeniach.

Zmniejszanie ryzyka urazów

  • Przede wszystkim zaplanuj dobrze terminarz swoich ćwiczeń. Treningi układaj tak, aby mieć, chociaż jeden dzień wolnego pomiędzy nimi. Pozwoli to organizmowi zregenerować się i nabrać nowych sił, a mikrourazy będą mogły samoczynnie ulec naprawie.
  • Jeśli grasz w piłkę albo uprawiasz sporty walki noś odpowiednie, dedykowane danej dyscyplinie ochraniacze. Zwróć uwagę na sposób ich montażu – prawidłowo założone będą spełniały swoja funkcje w pełni. Jeśli masz kontuzje, które ulegają często odnowieniu bądź pewne dolegliwości po przebytych urazach, dobrym pomysłem będzie stosowanie ortez, opasek, stabilizatorów lub taśm. Pozwolą ona na prawidłowe ustawienie stawów i mięśnie podczas wykonywania ćwiczeń.
  • Słuchaj swojego ciała – ono samo da Ci znać, kiedy ma dość. Kiedy pojawi się ból, zaprzestań ćwiczeń, skontaktuj się z lekarzem bądź fizjoterapeutą, aby nie dopuścić do powstania poważniejszego urazu.
  • Wzmacniaj mięśnie. Silne mięśnie utrzymują stawy w odpowiedniej pozycji, zapobiegają skręceniu i są w stanie udźwignąć większe obciążenia, niejednokrotnie pojawiające się podczas treningów.
  • Po każdym wysiłku pamiętaj o rozciąganiu i zrelaksowaniu mięśni. Ciągły stan napięcia nigdy nie jest wskazany. Poprzez ćwiczenia rozciągające zwiększysz elastyczność mięśni. Koniecznie włącz rozciąganie do swojego programu ćwiczeń.
  • Jeśli dopiero rozpoczynasz treningi poradź się specjalisty, na przykład trenera osobistego bądź kogoś, kto dany sport uprawia już dość długo, jak prawidłowo wykonywać dane ćwiczenia, może to zapobiec wielu urazom. Co więcej, prawidłowo wykonane zadania pozwalają osiągnąć zamierzone efekty takie, jak utrata wagi czy budowa mięśni, znacznie szybciej niż przypadkowo wykonywane ruchy. Na boisku i siłowni przestrzegaj panujących tam reguł i zasad – są one wprowadzone po to, aby dbać o bezpieczeństwo osób trenujących.
  • Rób sobie chociażby kilkuminutowe przerwy. Wprowadzenie do treningu okresów odpoczynku może zmniejszyć obrażenia i zapobiegać powstaniu urazów na skutek przeciążenia.
  • Pamiętaj także o prawidłowym nawodnieniu ciała. Nie pozwalaj by doszło do odwodnienia. Pij dużo płynów przed, w trakcie i po treningu.
  • Odpowiedni strój podczas aktywności fizycznych także ma niebagatelne znaczenie. Nigdy nie doprowadzaj do przegrzania organizmu. Jeśli panują duże upały znacznie lepiej wybrać się na klimatyzowana siłownię niż trenować będąc wystawionym na wysoką temperaturę i bezpośrednie działanie słońca.
  • Aktywność fizyczna osób starszych pozwala na zachowanie optymalnej sprawności ruchowej, lecz treningi powinny być przeprowadzana przynajmniej na początku z wykwalifikowanym trenerem.

Zapobieganie urazom jest bardzo ważne. Istnieją wspominane wyżej sprzęty i materiały takie, jak ortezy czy stabilizatory, które mogą uchronić przed wieloma kontuzjami. Można je kupić w sklepach internetowych ze sprzętem rehabilitacyjnym. Jednym z takich sklepów jest Juventas posiadający bogata ofertę produktów wspomagających osoby aktywne fizycznie. Tutaj także znajdziemy sprzęt, który w przypadku wystąpienia urazków będzie wspomagał rehabilitację i pomagał w szybkim powrocie do pełnej sprawności.

Dieta sportowca

Dieta sportowca

Skonstruowanie diety dla sportowca nie jest łatwe. Trzeba wziąć pod uwagę kilka czynników.

Przede wszystkim wiek, płeć i rodzaj uprawianej dyscypliny. Dzięki temu, dieta zostanie dobrze dobrana i będzie spełniała w odpowiedni sposób swoją funkcję. Ważne jest także zwrócenie uwagi na to, czy dana osoba uprawia sport wytrzymałościowy, siłowy czy sprinterski.

Zasady diety dla sportowca

W każdej diecie sportowca powinno się znaleźć dużo węglowodanów oraz białka. Węglowodany bardzo szybko sportowiec spala podczas treningu czy zawodów, dlatego też muszą być one na bieżąco dostarczane do organizmu. W produktach jakie spożywa sportowiec powinno znajdować się 55% węglowodanów, które będą zaspokajały potrzeby energii. W diecie dla sportowca nie powinno zabraknąć kaszy, brązowego ryżu, makaronu, pieczywa razowego oraz płatków owsianych. Dzięki temu, że takie produkty znajdują się w każdym posiłku, organizm sportowca będzie miał odpowiednie zapasy energii.

Ważne jest, aby pamiętać, aby nie spożywać posiłku bezpośrednio przed treningiem, ale około 2-4 godziny wcześniej. Mężczyźni uprawiający sport powinni zjeść posiłek na 3 godziny przed planowanym treningiem. W takim posiłku powinny się znaleźć takie produkty jak kurczak z ryżem i sałatką, płatki pszenne, owsiane lub musli z mlekiem lub jogurtem, ryba z warzywami i ziemniakami, tofu smażony z ryżem.

Dieta wysokobiałkowa dla sportowców

Białko powinno być dostarczane do organizmu każdego sportowca, ponieważ buduje mięśnie i powoduje ich rozrost. Podczas wysiłku fizycznego odczuwamy większą potrzebę na spożywanie białka, ponieważ wskutek aktywności jest ono spalane w bardzo szybki sposób. Ważne jest, aby największą ilość białka dostarczyć przed treningiem. Na dzień, w diecie sportowca powinno znaleźć się od 250 do 300 g białka. W diecie sportowca nie powinno zabraknąć takich produktów, w których znajduje się białko jak mięso, ryby, mleko i jajka.

Zasady żywienia dla osób aktywnych

Przede wszystkim, jeśli chcemy uprawiać sport i być aktywni, wszystkie posiłki, jakie spożywamy powinny być lekkostrawne. Dzięki temu, nie będą przez długi czas zalegały w żołądku. Należy również pilnować tego, aby objętość posiłków nie była zbyt duża. Przede wszystkim, powinniśmy ograniczyć spożywanie produktów, które powodują wzdęcia. Czyli taki jak fasola, groch, soczewica, kapusta, cebula, czosnek, produkty smażone, przyprawy – ocet, pieprz, curry, papryka, ziele angielskie, liść laurowy, gorczyca, gałka muszkatołowa czy musztarda.

Tłuszcz w diecie sportowca

Jeśli chodzi o tłuszcz, to oczywiście powinien się on znajdować w diecie sportowca, ale w ilości niewielkiej, jedynie takiej, która zaspokaja zapotrzebowanie energetyczne. Zazwyczaj stanowi to 25% całej energii. Przede wszystkim, nie powinno się smażyć potraw. Powinno się je przygotowywać poprzez gotowanie na parze, gotowanie tradycyjne lub duszenie. Należy pamiętać, że potrawy smażone są ciężkostrawne i długo zalegają w żołądku.

Węglowodany w diecie sportowca

Ważne jest, aby dostarczać w diecie sportowca odpowiednią ilość węglowodanów. Dzięki nim, do organizmu dostarczona zostanie odpowiednia dawka energii, dzięki której bez trudu można będzie wykonywać pełną aktywność fizyczną, która zalecana jest podczas treningów. W diecie sportowca powinny znaleźć się przede wszystkim węglowodany złożone, które znajdziemy w produktach pełnoziarnistych. Sportowiec powinien więc jeść pieczywo pełnoziarniste, makarony, pieczywo razowe, niełuskany ryż oraz ziemniaki. Warto o tych produktach pamiętać i dostarczać je podczas diety.